جزوه تایپ شده برنامه سازی پیشرفته ۲
کاردانی دانشگاه آزاد خلاصه کتاب برنامه سازی پیشرفته 2 علمی کاربردی پیام نور کارشناسی ارشد دکترا استخدامی صاحبی دکتر طرقی حقیقت
:
=; ; :
: (> ) << ” ” << << ;
(== ) << ” ” << << ;
<< ” ” << << ;
-:
()
{ -: ; ; -: ; ; -: ; ; -: ; ;
(…) : ;
}
)(
++ :
:
;}() })( )( : + + + … + :
=;
<< “: “;
>> ;
=;
(<= ) {
+= ;
++;
}
<< “” << << ” ” << ; .: : :
=;
<< “: “; >> ;
<< “< ” << <<“” ; ==; (<=)
{
= + ; ++ ; << “,” <<; = ; = ;
}
=:
-:
{ { ;((: : – #<>
#<>
()
{ =; << “: “;
>> ; =; += ++; (< );
<< “” << << ” ” << ; (); ;
}
: :
()
{
;
<< “: “; >> ;
<< “< ” << << “:”; ==; { *= ; ++;
}
(<= ); << ;
{:
++ :
) ( : :
#<>
#<>
()
{ ; (= ; <= ; ++)
<< << ;
();
;
}
: (–(= ; > ; (= ; < ; += )
:
(= ; < ; ++ )
{ (= ; < ; ++ )
{ << “” << ; << ” ” << << ;
}
{*=: :
#<> #<> ()
{
(=; <= ; ++)
{
(=; <= ; ++) << *<< “”;
<< ;
}
(); ;
}
:
«» ) ( ) ( : :
( —-)
{
/* ; */
{: ()
{ * ;
{: ) ( #<>
#<>
() {
* ;
}
()
{
;
<< “”;
>> ;
<< “” << << ” ” << () << “.”;
();
}
: : () : #<>
#<>
( );
( ) {
(> ) ;
;
}
() {
;
<<“: “; >> >> ;
= ();
<< “” << ;
();
;
}
: مقدار بازگشتی آن )مقدار حاصل از اجرای تابع ايجاد شده( در متغير z نگهداری می شود.
مثال: برنامه ای بنويسيد که عددی را از ورودی خوانده و به تابعی تحويل می دهد. تابع تشخيص می دهد که عدد مورد نظر اول است يا خير .
1. #include <iostream.h>
2. #include <conio.h>
3. bool prime(int num){
4. bool temp=1;
5. for (int i=2; (i<=num/2) && temp; i++)
6. (% ==)
=;
;
}
() {
;
<< “:”;
>>;
(())
<<<<“”;
<<<<“”;
();
;
}
: ” ” ) % ()( ) ( : ++ «» # :
: #<>
#<> #<> ()
{
;
<<“:”; >>;
<<“:”; >>;
<<“: “<<(); (); ; }
:
: #<>
#<>
#<>
()
{ ; <<“:”;
>>; =(); <<“: “<<;
(); ;
}
) ( برنامه سازی پیشرفته ۲ در رياضی به صورت حاصل ضرب اعداد صحيح غير منفی به صورت زير تعريف می شود:
1 = 0! به ازاn! = n * (n-1) * (n-2) * … * 2 * 1 : n > 0 اين تعريف براحتی به تابع زير منتهی می شود:
long factorial (int n) {
int k; long result = 1; for (k = 2; k <= n; k++) result = result * k; return result;
{اما تابع فاکتوريل را به صورت زير نيز می تواند تعريف کرد: 1 = 0!
به ازا n! = n * (n-1)! : n > 0 که با توجه ضابطه فوق تابع بازگشتی آن به صورت زير نوشته می شود:
long factorial (int n) { if ((n == 0) || (n == 1)) return 1; else // recursive case return n * factorial(n – 1); } :اجرای برنامه
#include <iostream.h>
#include <conio.h>
int factorial (int n) { if ((n == 0) || (n == 1)) return 1; else // recursive case return n * factorial(n – )1;
}
int main()
{ int n;
cout<<“Enter the number:n”; cin>>n; cout<<factorial(n); getch();
return 0;
}
مثال: تابع بازگشتی معروف ديگر فيبوناچی است که ضابطه آن صورت زير است:
fib(0) = 1 fib(1) = 1
fib(n) = fib(n-1) + fib(n-2) for n > 1 :تابع بازگشتی فيبوناچی به صورت زير است
long fib(int n) {
if ((n == 0) || (n == 1)) // stopping cases return 1; else // recursive case return fib(n – 1) + fib(n – )2;
{آرایه
يک آرايه، يک زنجيره از متغيرهايی است که همه از يک نوع هستند. به اين متغيرها «اعضای آرايه» میگويند. هر عضو آرايه با يک شماره مشخص میشود که به اين شماره «ايندکس» میگويند.
عناصر يک آرايه در خانههای پشت سر هم در جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ ذخيره میشوند. به اين ترتيب آرايه را میتوان بخشی از حافظه تصور کرد که اين بخش خود به قسمتهای مساوی تقسيم شده و هر قسمت به يک عنصر تعلق دارد.
شکل :
[size];
: [4] [3] , [2] , [1] , [0] [5];: [0] [1] : :
() { [3];
[2] = ; [0] = ; [1] = ; << “[0] = ” << [0] << ; << “[1] = ” << [1] << ; << “[2] = ” << [2] << ;
}
:
++:
[طول آرایه [ نام آرایه نوع آرایه
نوع آرایه يکی از انواع قابل استفاده در++ C است .نام آرایه برای دسترسی به عناصر آرايه مورد استفاده قرار ميگيرد و طول آرایه با يک عددصحيح مثبت مشخص ميشود.
انديس آرايه ها در++ C از صفر شروع ميشود. ميزان جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ ای که به آرايه اختصاص داده ميشود، به روش زير محاسبه ميشود:
طول آرايه * )طول نوع آرايه( = ميزان حافظه آرايه
مثال: در برنامه زير کليه عناصر يک آرايه از ورودی دريافت و سپس نمايش داده می شود.
#include <iostream.h> #include <conio.h>
int main() { int A[10]; (= ; < ; ++) { << “: “; >> [k];
}
(= ; < ; ++) << [k] << ;
(); ;
}
: #<> #<>
() {
[5]; =;
(= ; < ; ++) { << “: “; >> [k];
}
(= ; < ; ++) +=[k];
<< “:” << ;
(); ;
}
: #<> #<> () { [5]; ;
<<“:”;
(=; <=;++) >> [i]; (=; >=;–) << [i]<<“”; ();
;
}
: #<> #<> () { [10]; ;
<<“:”;
(=; <=;++)
>> [i]; = [0]; [0]=[9]; [9]=; (=; <=;++) << [i]<<“”;
(); ;
}
:
فهرست مطالب