جزوات رنگی و تایپ شده کنترل خطی
دانشگاه علمی کاربردی پارسه دکتر ادهمی دانشگاه پیام نور زرگری نژاد شیرین آبادی دانشگاه آزاد مصطفی تقوی کنی کاردانی آریاز برا
() () “(<)” (ً ) (ً ) () : () () (). (). (¿) () () (¡) () (ً ). 
() () (¡) ، (~).
().
(). : ، ً : () () () :
() () “” () ()() * ()() () 
()()() (). () (-) = = ()
– ()
(-) *(). مکان ها اختصاص دهیم. این کار با استفاده از درون یابی شدت انجام می شود. ما قبلاً در بخش 2.4 این موضوع را مورد بحث جزوه کنترل خطی دادیم. ما آن بحث را با نمونه ای از بزرگنمایی تصویر آغاز کردیم و موضوع تخصیص شدت به مکان های جدید پیکسل را مورد بحث قرار دادیم. بزرگنمایی به سادگی مقیاس بندی می شود ، همانطور که در ردیف دوم جدول 2.3 توضیح داده شده است ، و تجزیه و تحلیل مشابه آنچه ما برای بزرگنمایی ایجاد کرده ایم ، برای مشکل تخصیص مقادیر شدت به پیکسل های منتقل شده ناشی از سایر تحولات جدول قابل استفاده است. 2.3 همانطور که در بخش 2.4 ، ما هنگام کار با این دگرگونی ها ، نزدیکترین همسایه ، دو خطی و تکنیکهای بین قطبی را در نظر می گیریم. ما می توانیم از معادله استفاده کنیم (2-45) به دو روش اساسی. اولین ، یک نقشه برداری رو به جلو است که شامل اسکن پیکسل های تصویر ورودی و در هر مکان (x,y)، قرار دادن مکان مکانی پیکسل مربوطه در تصویر خروجی است. با استفاده از معادله (2-45) به طور مستقیم. یک مشکل در رویکرد نگاشت رو به جلو این است که دو یا چند پیکسل در تصویر ورودی را می توان به یک مکان در تصویر خروجی تبدیل کرد و این سوال را ایجاد کرد که چگونه می توان چندین مقدار خروجی را در یک مقدار پیکسل خروجی ترکیب کرد. علاوه بر این ، ممکن است به برخی از مکانهای خروجی اصلاً پیکسل اختصاص داده نشود. روش دوم که نگاشت معکوس نامیده می شود ، مکانهای پیکسل خروجی را اسکن می کند و در هر مکان ، محل مربوطه را در تصویر ورودی با استفاده از ( محاسبه می کند. ) سپس برای تعیین شدت مقدار پیکسل خروجی (با استفاده از یکی از تکنیک های مورد بحث در بخش ) ().
(-).
: ()()- () (). ()()، ()()، () () () () : () ()، (). () () ()
فهرست مطالب