جزوه حسابداری مدیریت
دکتر محمود کمالی استاد رستمی دکتر نمازی دانشگاه علمی کاربردی دکتر نیکبخت کارشناسی ارشد رشته های حسابداری، حسابرسی و مدیریت مالی دکتر حسینی دکتر رضا
():
() () () ()، * : () () ؛ () ً ً : - ً ً ً ً «» ً ً ً ً ً ً. 
“” ً، - – ً ً ً «» «» «» ():
- – “” (). ً ً ً بیشتری به عنوان یک فرآیند سیاسی توصیف کرد. طرفداران بخشهای خاصی از بوروکراسی، یا برای سیاستهای خاص، به جای فرآیند سلسله مراتبی، با استفاده از ابزارهای سیاسی استاندارد، با یکدیگر رقابت میکنند. مدل سنتی از در نظر گرفتن اینکه سیاست بوروکراتیک می تواند و می تواند رخ دهد خودداری کرد. در دنیای واقعی می تواند و انجام می دهد و نیاز به مدیریت دارد.
ثانیاً، تعامل با سازمانهای مستقل نیز باید اساساً سیاسی باشد، فرآیندی سیاسی که در آن کارمندان عمومی به اندازه هر سیاستمداری درگیر هستند. آنچه یک مدیر خوب در روابط با سایر بخشهای دولت و سازمانهای خارج از دولت میسازد این است که چگونه روابط مختلف سیاسی را مدیریت میکند. این به ویژه در مورد مهم ترین رابطه بسیاری از بخش ها صادق است.
207 مدیریت حوزه های انتخابیه خارجی
دانلود رایگان خلاصه کتاب جزوه حسابداری مدیریت pdf
بوروکراسی، بوروکراسی گروه های ذینفع مربوطه. این رابطه هم به خودی خود و هم برای روشی که می توان از گروه های خارجی برای پیروزی در نبردهای بوروکراتیک داخلی استفاده کرد، مهم است. آژانس ها به طور فعال با یکدیگر در حسابداری برای منابع و برای چمن رقابت می کنند. خواسته های گروه ذینفع منابع بسیار مفیدی برای این نوع رقابت هستند. یک رابطه دو طرفه بین گروه ها و سیستم به عنوان یک کل وجود دارد، زیرا “برای بقای خود به عنوان نهادهای سیاسی مؤثر، باید خدمات مورد نیاز سیستم سیاسی میزبان خود را ارائه دهند و در ازای آن مزایای خاصی برای خود و اعضای خود دریافت کنند” (پروس، 1986). ، ص 88). شرکتهای خصوصی، گروههای ذینفع و سایر دولتها همگی در بازی سیاست دخالت دارند، که در آن سیاست بوروکراتیک کمتر از سیاست حزبی شکلی از هنر عالی نیست. یک مدیر خوب باید در این بازی واقعی بازیکن خوبی باشد.
ثالثاً، مدیران دولتی باید شخصاً با مطبوعات و میخانه ها برخورد کنند.
lic این روابط اکنون باید به عنوان بخش های حیاتی عملکرد مدیریت دیده شود. همانطور که آلیسون اشاره می کند، مدیران باید با مطبوعات و مردمی که “اقدام یا تایید یا رضایت آنها لازم است” برخورد کنند (1982، ص 17). این یک نکته کلیدی است. طبق مدل سنتی، مطبوعات و مردم در حاشیه کارکرد اصلی آژانس بودند که صرفا اداری بود، به طوری که تنها فرد خارجی که میتوانستند با آن صحبت کنند، فردی بود که دستورات را داده بود، این غیرواقعی بود. آژانس ها به مطبوعات نیاز دارند و مدیران خوب متوجه این موضوع هستند. البته آنها با داشتن دفاتر مطبوعاتی و دستگاه های تبلیغاتی و حتی سفارش دادن به نظرسنجی و امثال اینها سعی در مدیریت روابط دارند. نکته مهم این است که مسئولان دولتی به اهمیت حضور در این نوع بازی ها پی برده اند. در مدل سنتی اینطور نبود.
ناشناس بودن و بی طرفی خدمات عمومی قطعاً همراه با پذیرش نقش مدیر در آن وظایفی که به طور حسابداری در اختیار سیاستمداران بود، کاهش یافته است. واقعیت این است که بسیاری از کارمندان دولتی به دلیل دیدگاههای خود شناخته شده هستند، با فعالیتهای سازمانهای خود در ارتباط هستند و نه صرفاً به عنوان ابزار سیاستمداران، و حتی گاهی اوقات به دلیل دیدگاههای سیاسی شخصی یا حزبی خود شناخته میشوند. کارمندان دولتی در حال حاضر بسیار آزادتر هستند تا در انظار عمومی صحبت کنند، در انجمن های حرفه ای حاضر شوند، مقالاتی برای مجلات جزوه حسابداری مدیریت و عموماً چهره های قابل مشاهده و عمومی باشند.
شاید تمرکز بیشتر مدیران دولتی بر حوزههای انتخابیه خارجی به دلیل براندازی فرآیند سیاسی که مفهوم خدمات شغلی غیرسیاسی را حذف میکند، باید بهطور نامطلوب در نظر گرفته شود. در مقابل این، کارمندان دولتی اعمال قدرت میکنند و نقشهای سیاسی دارند، حتی اگر این نکات در مدل سنتی مدیریت نادیده گرفته شود. با شناخت این حقایق، مدل مدیریتی دوز سالمی از واقعگرایی را در رابطه بین کل نظام سیاسی و جامعه گستردهتر به ارمغان میآورد.
بخش دیگری از تغییر رابطه با خارج، تلاش مضاعف برای روابط با مشتریان سازمان است. این یک حوزه خارجی از نوع خاصی است و اگرچه برای اهداف فعلی در پیامدهای آن برای پاسخگویی مهم است (فصل 13)، همچنین پیامدهایی
خلاصه کتاب حسابداری مدیریت
208 مدیریت و اداره دولتی
مدیریت. تقاضاهایی برای ارائه تمرکز مشتری و پاسخگو بودن مدیریت وجود دارد و مزایایی برای کیفیت فرآیندهای اداری برای مشتریان وجود دارد که در مراحل اولیه در نظر گرفته شود و درگیر شود (OECD، 1987). مدیریت پاسخگو و مشتری مداری فرهنگ های اداری را به چالش می کشد زیرا بوروکراسی سنتی با روابط خارجی ناخوشایند است. رویکرد مدیریتی برای مقابله با بیرون بازتر و مجهزتر است.
گروه های علاقه مند
مهمترین بخش مدیریت حوزه های انتخابیه خارجی، برخورد با گروه های ذینفع است. اینها زمانی توسط بوروکراسی با تحقیر تلقی می شدند، اما به طور فزاینده ای برای فرآیندهای سیاست و مدیریت حیاتی تلقی می شوند. گروه های ذینفع تعدادی از چیزهایی را دارند که پروس (1986، ص 84) «کارکردهای سیستمی» می نامد: آنها ارتباطات بین اعضا و دولت را تسهیل می کنند. مشروعیت بخشیدن به جزوه حسابداری مدیریت اعضای خود از دولت و سیاستهای عمومی که از آنها حمایت میکنند؛ اعضای خود را تنظیم می کنند و گاه به دولت در اداره سیاست ها و برنامه ها کمک می کنند.
اصطلاحات متفاوت است. برخی “گروه علاقه” را ترجیح می دهند در حالی که برخی دیگر گروه فشار را حسابداری می دهند. در اینجا، این دو عبارت دقیقاً به یک معنی در نظر گرفته می شوند. ویلسون گروه های ذینفع را به عنوان «سازمان هایی جدا از دولت، هرچند اغلب در مشارکت نزدیک با دولت، که تلاش می کنند بر سیاست های عمومی تأثیر بگذارند» تعریف می کند و به این ترتیب، آنها (). ً (؛ ) «» «» “” (). «» (-). (). مورد استفاده قرار میگیرد، «بسط و نهادینهسازی جوامع سیاستگذاری فعال در هر حوزه دولتی مربوطه» بوده است (1986، ص 74). جوامع خط مشی به کسانی که بیشتر تحت تاثیر سیاست های خاص قرار گرفته اند حسابداری می دهند تا بر آنها تأثیر بگذارند. سپس آژانسها میتوانند استدلال کنند که سیاستهای آنها محصول اجماع در بخش آسیبدیده است. مزیت این استراتژی نسبت به سایر استراتژی ها این است که آژانس ها می توانند اتهاماتی را که در فرمول اجماع بین مشتریان خود دستکاری کرده اند، رد کنند. این بدان معنی است که توسعه جوامع سیاستی «نه تنها پاسخی به تغییر رابطه قدرت آژانسهای مرکزی و بخشهای خطی نیست، بلکه تلاشی است به سمت نمایندگی جامعتر منافع، که مشروعیت خود آژانسها را افزایش میدهد» (1986، ص. 74).
جامعه سیاستگذاری ممکن است پاسخی به کاهش اهمیت بوروکراسی یا درک این موضوع باشد که مشروعیت باید در جایی پیدا شود. در محاسبه نزدیکی جدید بین بوروکراسی و دولت متقاعد کننده است.
جوامع سیاست گذاری
به نظر می رسد که شکی حسابداری که دولت و گروه های ذینفع در سال های اخیر به هم نزدیک تر جزوه حسابداری مدیریت اند. این استدلال توسط برخی (ریچاردسون و جردن، 1979؛ پراس، 1986)، که مدعی شدهاند که «جامعههای سیاستگذاری» وجود دارند که در آن آژانسهای خاص و گروههای ذینفع آن حوزههای خاص شرکای مؤثری در فرآیند سیاستگذاری هستند، این استدلال را تا حدودی بیشتر گسترش دادهاند. این مفهوم به معنای رابطه نزدیک تر است و پیامدهایی برای نحوه نگرش به روند سیاسی دارد. همانطور که ریچاردسون و جردن استدلال می کنند (1979،
چارچوب آشنا برای مطالعه سیاست ها – بررسی رفتار قانونگذاری، احزاب سیاسی، انتخابات – به طور کافی نحوه مدیریت موضوعات کلیدی را توضیح نمی دهد. جریان را می ً /«ً ً » () ً “” (). ً (-):
ً () *(). ).
”” ().
فهرست مطالب