سوالات بزهکاری اطفال
از نظر اجتماعی مفهموم مسئولیت کیفری از مفهوم سرزنش پذیری مجزا نیست.مجازات کردن مجرمین نماد سرزنش عمومی است هرچقدر میزان توقع اجتماع از انسانها + **: : :: ::**:
: ::::
: : * = = *= = :
:::::**: : : : : : : : 
:
:
“”
*–: :””
: : **: 
: )(: :” ” )(: : ::) (
: ؛ – )(
: : مرتکب جرم پیش از صدور حکم قطعی مبتلا به جنون شود، تا زمان افاقه، تعقیب و دادرسی متوقف میشود. مگر آنکه در جرائم حقالناسی شرایط اثبات جرم به نحوی باشد که فرد مجنون یا فاقد هوشیاری در فرض افاقه نیز نتواند از خود رفع اتهام کند. در اینصورت به ولی یا قیم یا سرپرست قانونی وی ابلاغ میشود که ظرف مهلت پنج روز نسبت به معرفی وکیل اقدام نماید. درصورت عدم معرفی، صرف نظر از نوع جرم ارتکابی و میزان مجازات آن وفق مقررات برای وی وکیل تسخیری تعیین میشود و تعقیب و دادرسی ادامه مییابد. تبصره 1 ماده 150 ق م ا: هرگاه مرتکب یکی از جرائم موجب حد پس از صدور حکم قطعی دچار جنون شود حدساقط نمی شود. در صورت عارض شدن جنون قبل
: – : ؛ – ::: داشته باشد مثلاً این افراد افرادی هستند که نمونه سوالات حقوق جزای عمومی ۳ وقتها حس میکنند یک صداهایی میآید کسی میخواهد اینها را اذیت بکند دچار توهم هستند و از این وضعیت رنج میبرند میخواهند از خودشان دفاع کنند میخواهند یک دفع خطری بکنند میخواهند دشمنی را از سر باز کند این حالتها باعث شده اینها دائماً دنبال دفاع کردن باشند ممکن است در سایه سار این رفتارها شون مرتکب جرم بشوند چنین حالتی را میگوییم اون تلازم و ملازمه بین جنون و جرم برقرار است اما جاییکه هیچ ارتباطی با وضع یا بیماری روانی فرد مجرمجرم ارتکابی نداشته باشد دیگه اون حالت جنون میشه گفت به رفتار مجرمانه است تأثیری ندارد
اعتقاد آقای دکتر اردبیلی این هست که در این حالت اساساً رفع مسئولیت از مجنونی که مرتکب جرمی شده که هیچ ارتباطی به حالت خواص این فرد مجنون یعنی اون جنون نداره در اینجا میگه این رافع مسئولیت کیفری نخواهد بود.
*خیلی از حقوقدانان به این نمونه سوالات بزهکاری اطفال تقارن اکتفا کردند لکن آقای دکتر اردبیلی اعتقادی دارند حتما بایستی ارتباطی بین جنون و جرم ارتکابی وجود داشته باشد هرچند که در غالب موارد این تلازم متعاقب مقارن بودن در زمان ارتکاب جرم قابل استنباط است
*مجنون ادواری فقط در زمان چونان اعمالش از اون قواعد خاص جنون پیروی میکنند.
حالت های نزدیک به جنون
در میان بزهکاران همواره کسانی هستند که از نظر هوش و ادراک اختلال یا نقصی ندارند و نشانههای بیماریهای روانی هذیان و یا پریشانی افکار در آنها دیده نمیشود ولی فاقد توان پذیرش و سازش با هنجارهای اخلاقی محیط و اجتماعاند. اینان حالتهای تهاجمی و روحیهای ستیزنده دارند. روانپزشکان این گروه از ناسازگاران اجتماعی را شخصیتهای کژخو و گروهی دیگر را بعنوان نابهنجاران روانی شامل مصروعان، کرولالها و مبتلایان به هیستری ردهبندی کردهاند. اما دانش روانپزشکی امروز بزهکاران فوق را هیچگاه ً ً ً ً * “ً ”
** *: : ً